Workshop 'Panelen over de liefde'

Een blankhouten paneel met deurtjes die scharnieren. Je schrijft erop, erachter, erin, net wat je wilt!
Dan beschilderen en er een mooi geheel van maken.
Deze leuke workshop staat één keer per jaar op het programma.
Kijk op

http://atelierdemolenburg.blogspot.com/2011/10/workshop-panelen-over-de-liefde-op-28.html

10. Schubert am Klavier

Materiaal: uitgeprinte foto,kleurpotloden, muziekpapier, witte fineliner.

Ik kwam dit prachtige schilderij van Gustav Klimt tegen: 'Schubert am Klavier'.

Het schilderij zet m'n fantasie aan de gang. Wat zou hij al spelende denken?
Zal ik er een serieus verhaal bij schrijven of humoristisch, of een beetje van alles wat?
Zal ik Schubert alleen een stem geven of de dames om hem heen ook?
Zijn het zwijmelende fans, heimelijk verliefd, terwijl hij volkomen in de muziek opgaat?
Ach, ik begin gewoon.

Eerst de foto uitprinten, in stukken knippen en op nieuw papier plakken. Zo ontstaat er ruimte voor tekst.
Omdat het centrum zo donker is schrijf ik er met een witte fineliner in.
Gewoon beginnen.
Als Schubert uitgepraat is, kunnen de dames ook nog een woordje meespreken. Anders hebben ze deze keer pech, helaas.

Ik vind het leuk om het geheel een beetje aan te dikken. Hier komt-ie.








'Deze compositie schrijf ik als eerbetoon aan alle vrouwen die het leven mooi, verrassend en verrukkelijk maken. Taal schiet te kort om hun schoonheid te beschrijven. Slechts mijn stamelende noten komen in de buurt van hun, volstrekt alleen aan de vrouw toe te schrijven, vermogen open te staan voor de vele subtiele onderstromen die het leven te bieden heeft. Haar oog valt op het herfstblad dat aarzelend de boom verlaat, de regendruppel die nog even aan de tak blijft hangen, alvorens zich over te geven aan de kringloop van het leven. Misschien is het dàt wat haar zo bekoorlijk maakt: haar eigen vermogen tot vruchtdragen en baren opent tevens haar ogen en oren om de verborgen schoonheid der dingen aan te voelen en te ervaren'.'

En toen was het blad vol. Gelukkig maar. Die Schubert houdt van zeer wollig taalgebruik. Ik dus totaal niet! ;)
Veel ruimte krijgen de dames niet deze keer. Schubert had het hoogste woord. Maar goed, omdat het een eerbetoon aan de vrouw is, mag hij. Voor deze keer dan.

Nu de lege vakken opvullen met stukjes muziekpapier en wat 'hoogtepunten' uit het verhaal van Schubert. Daarna kleurpotloden erbij om het een mooi geheel te maken.


Leuk werkstuk geworden, althans, ik heb me even prima vermaakt.
Ben benieuwd wat het volgende schilderij oplevert!

9. Regen

Maandagmorgen en het regent. Nou ja, wat maakt het ook uit. Eigenlijk wel leuk al die regendruppels op de ruit. Even foto maken. De katten zitten kniezend in de vensterbank en kijken me met verwijtende blikken aan. Oké, boodschap begrepen; ze willen naar binnen.

Er liggen nog een stapel folders op de tafel. Vol met kleurige letters. De letters van het woord 'regen' bij elkaar gezocht en er woorden van gemaakt. Altijd een makkelijke manier om op gang te komen.

Omdat er flink wat huishoudelijk werk op me ligt te wachten op deze regenachtige morgen, plak ik deze glimlachende dame met afwasborstel erbij. De tekst zal eronder zal ik jullie besparen, brrrr.... Nou ja, hij stamt uit 1953.
Nu schrijf ik de woorden aan elkaar. Gewoon doorpennen tot het blad vol is. Op die manier komt er soms wat wijsheid omhoog. Zou het keukenwijsheid worden?
Nee, het gaat over in balans zijn. Ja, die snap ik. Meestal heeft kunstzinnig bezig zijn mijn voorkeur, maar de boel moet hier wel schoon!
Dus; aan de slag. Even het blad laten liggen. Ik weet trouwens toch niet hoe ik nu verder moet.


Zo, het is inmiddels avond. Een beetje afstand doet wonderen. Ik heb weer ideeën. Het blad wordt in kleine stukjes gescheurd. Nu een nieuwe ondergrond zoeken. Een bak vol afbeeldingen biedt soelaas.
Ik plak de stukjes er in banen op als regendruppeltjes die door de lucht waaien. Zo krijg ik een heel nieuw beeld, maar de energie van het werk van vanmorgen zit er toch in!

De tekst is een soort samenvatting van het schrijfwerk van vanmorgen.


'De regen tikt tegen de ruiten,

een blaadje vliegt voorbij,

er is geen enkel probleem.'


O ja, natuurlijk, zo zat het. Ik maak dingen ingewikkeld met mijn denken. Wil niet dit, maar dàt. En als nu dit..., dan kan ik straks dat...
Eindeloze rondgang. Die boom denkt niet na of hij wel of niet z'n blad laat vallen. Laat staan dat regendruppels onderling hun plek om te vallen gaan regisseren ;)

John Lennon: Life is what happens to you while you're busy making other plans.'

8. Zomerzoetheid

Materiaal: tijdschriften, zwart/witfoto, mooie achtergrond, pastelkrijt, acrylverf of andere verf om mee te tamponeren, balpen.

Meestal werk je zo met het seizoen mee. Maar de overgang is nu wel erg abrupt. Ik wil nog even zomeren. Een beetje terugkijken.
Ha! Daar past een mooie oude zwart-wit afbeelding bij.

Deze zomer kreeg ik in de boekhandel in Beekbergen een doos met oude 'Spiegels' mee uit de jaren 50, gebracht door een dorpsgenoot die de zolder opruimde. Wat een mazzelaar ben ik toch.
Ze staan vol met retro-foto's in zwart-wit.
Maar je kunt natuurlijk ook een foto van jezelf zwart-wit afdrukken.




Waar zal ik hem opplakken? Wat geeft mij een super zomers gevoel? Een veld vol koolzaad. Voor een ander misschien een klaprozenveld, een meertje met zwemmende kinderen, een duintop, maakt niet uit. Als de afbeelding maar niet te druk is, want er moet in geschreven worden. Op het internet is genoeg te vinden. Mag wel een beetje vaag uitgeprint worden.

Met pastelkrijt maak ik de afbeelding nog wat zachter en vervolgens komt er nog een extra randje bij in dezelfde kleuren. Fixeren met...
Volgens mijn eigen consumentenonderzoek alhier in het atelier, komt de haarlak van meneer Albert Heijn als beste en goedkoopste fixeermiddel uit de bus. Haha, letterlijk en figuurlijk!

Dan op een kladje de letters 'zomerzoetheid' onder elkaar en er woorden van maken.

Z on
O schuld
M eisje
E erst
R ijkdom
Z acht
O nverwacht
E envoud
T erug
H eelheid
E rgens
I ntimiteit
D orst

Van de woorden maak ik zinnen. Er ontstaat een soort vrije poëzie. Eerst even met een potlood op het blad schrijven om te kijken hoe ik uitkom. Daarna met balpen erover.

Om het wat speelser te maken knip ik een spiraal uit papier. Met blauwe verf tamponeren, versprongen over het blad.

Hé, het regent behoorlijk buiten. Helemaal niets van gemerkt.
Het werkstuk mag op de koelkast. Verzamelplek van foto's, roosters, recepten, etc. Kan ik nog even nagenieten...

7. Over draken gesproken

Materiaal: uitgeprinte draak, fineliners, kleurpotloden, cadeaupapier.

Vrijdag, tijdens die stralende zomerdag, kwam ik deze draak op het strand bij Bloemendaal tegen. Intrigerend beest!
Heb geprobeerd de maker ervan op te sporen. Wie het weet mag het zeggen. De strandtenten ernaast werden afgebroken, maar hij (zij?) stond stevig in het zand.
Een leuk beeld om mee aan de slag te gaan.

Thuis uitgeprint op een A4-tje en uitgeknipt om alle achtergrondruis te verwijderen. Daarna gespeeld met cadeaupapier om een nieuwe sfeer te creëren. Ook nog gespiegeld uitgeprint.

Het maakt best veel uit welke kant de draak uitkijkt. Is ook belangrijk voor het verhaal dat opgeschreven wil worden. En wat een sfeerverschil ontstaat er door ander papier toe te voegen. Nu tekst en wat kleur erbij. Wat heeft de draak te zeggen?

'Ik kom uit een eeuwenoud en koninklijk geslacht.
Ik vergezel ieder regerend vorst.
Ik symboliseer de schaduw in ieder mensenleven.
Heet je me welkom?
Dan laat ik je relatief met rust.
Verzet je je tegen mijn aanwezigheid?
Dan brul en spuw ik!'

Oké, heerszuchtig exemplaar, dat is duidelijk. Wil gezien worden, moet gezien worden.
Heeft niets, maar dan ook helemaal niets met mijn eigen leven te maken natuurlijk.

Tijd om de andere uit te werken.

'Pas op,
mag niet,
kan niet,
hoort niet,
als...
dan...
STOP!

Van hokjes raak ik gestoord!

Spreid je vleugels,
kom los van de grond.'


Heerlijk zoals zo'n stranddagje met dochterlief doorwerkt.
Was ik die draak nu maar niet tegengekomen...

6. Van straling tot stolling

Materiaal: digitaal fototoestel, kleurpotloden en fineliner

Vandaag in een diepzinnige bui!

Het was vanmorgen schitterend in de tuin. Een paar foto's gemaakt. Het licht dat net over het land strijkt maakt van de tuin vol dauw een wonder!

Achter de computer valt deze foto me erg op.
Er zit van alles in. Het stralende licht, het ragfijne weefsel van het web en het rechtoe rechtaanwerk van het gaas rond de groentetuin.
Daar wil ik mee aan het werk.
Het contrast vergroten. Het licht aan de ene kant. Met aan de andere kant dat stijve gaas. Verdeeld in keurige hokjes. Het lijkt mijn ego wel. Goed, daar kan ik het weer mee doen. ;)



Het gaas onderin nog hokkeriger en glanslozer gemaakt. Kleurpotlood en fineliner gebruikt.
Nu even zitten. Kijken welke tekst er omhoog komt.
Inspiratiemoment voor mijzelf.

'In hoeverre voel je je verbonden met het licht?
In hoeverre weet je dat je je eigen leven niet 'op' hoeft te houden, omdat je deel bent van een groter geheel?
In hoeverre kun je je verhaal over jezelf loslaten en vanuit openheid leven, wetende dat het leven zelf je draagt?
In hoeverre zoek je naar vrijheid en liefde op het niveau van je psyche, terwijl die vrijheid en liefde juist als vanzelf opkomen wanneer je alles loslaat?'

5. Mist

Materiaal: uitgeprinte foto van een mistig landschap, witte fineliner, vitrage, acrylverf, kleurpotlood en spons en zeem voor de echte liefhebbers.

Vandaag nog eens even door de vakantiefoto's gebladerd. Deze foto vind ik vooral fascinerend. Mist, nevel...
Leuk onderwerp om eens te onderzoeken. Wat heeft 'mist' me te vertellen?
Geen tot weinig uitzicht in ieder geval. Hoe voelt dat? Heb ik dat al vaker meegemaakt? Hoe ga ik daar mee om? Kan ik daar iets aan veranderen of gaat het vanzelf voorbij?
Hoe verging het me in 'mistige periodes'? Hoe was het uitzicht daarna?
Vragen genoeg om mee aan de slag te gaan.

Ik schrijf met een witte fineliner schuin over de uitgeprinte foto heen. Leuk dat de tekst zo nu en dan in het wit verdwijnt.Gewoon lekker doorschrijven tot het papier vol is.
Oké, wat nu?
'Kant', mooi fijn opengewerkt kant, dat zou ik willen toevoegen. Maar dat heb ik zo een, twee, drie niet bij de hand .
Verderop in de straat is schuurverkoop. Ik loop erheen en vind er een oud stuk vitrage dat ook prima geschikt is. Krijg nog een kopje koffie aangeboden en € 1,30 armer, maar veel mogelijkheden rijker, loop ik naar huis!

Nu de vitrage verknippen en met onverdunde acrylverf er overheen tamponeren. Grappig, al die hokjes die ontstaan. Ook de vitrage zelf krijgt een plekje.

Er komt een tekstbalk overheen. 'In de optrekkende mist zie ik steeds meer details'.

Op een gegeven moment heeft het werkstuk een verzadigingspunt bereikt. Geen flauw idee wat ik er verder nog mee moet. Het is een vage, mistige massa geworden, dat is zeker...

Ik ga mijn ramen maar eens zemen. Aangezien mijn huis geregeld achterstallig onderhoud heeft ( laat ik het zo maar uitdrukken...) is zo'n zeemsessie beslist verhelderend! ;)
Even een foto als bewijs!

Op de radio hoor ik 'Let it be' van de Beatles en Caro Emerald zingt 'Why, am I sitting in the middle of nowhere...?'

Een paar uur later besluit ik het papier in repen te scheuren, de oorspronkelijke mistfoto nog eens uit te printen en met de repen het landschap opnieuw te vormen.
Daar heb ik helemaal vrede mee.
Als het mist is het misschien voldoende te weten dat er uiteindelijk zicht komt en er toch weer iets nieuws ontstaat. In de tussentijd kun je nauwkeurig naar binnen kijken om te zien wat er speelt. Dat brengt allerlei details naar boven. Voor de rest doet de tijd zijn ding. Je hebt niet alles in de hand.
En dan ineens... kun je weer verder.
Laatste tekst die ik in de banen schrijf:

'Soms duurt het even
voor het landschap zich ontvouwt,
maar het is er,
wachtend om ontdekt te worden.'

4. Kattenpraat

Even voorstellen.
Joris.
Aangenaam.
Ik ben berucht.
Vang muizen, mussen, kikkers, mollen, duiven en konijnen.
Eet ze grotendeels op.
Laat resten als cadeautje achter bij de keukendeur. Zijn ze niet blij mee. Vreemd.

Lievelingsplek: wasmand met wat schone was.

Of nog meer was...

of nòg meer was.

Ben ooit bijna doodverklaard. Werd na een opgewekte bui waarbij ik in het gebint van de kamer klom, naar buiten gezet. Even later kwam de buurman met een helaas doodgereden collega aan de deur. Lijkt sprekend op mij, is alleen niet snel genoeg. Collega werd in doos gelegd, waarna er in de wildeplantentuin een gat werd gegraven. Leek me een goed moment om uit de bosjes te voorschijn te schieten.
Waren ze ineens wel blij met mijn kapriolen.

Ik verdien dus een fotoshoot. Met begeleidende tekst. Bij deze!

O ja,ik heb nog een concurrent. Iets groter, maar veel minder intelligent.
Vooruit maar, mag er ook bij.

Hartelijke groet!

Was getekend,
Joris van der Burg


Gebruikt materiaal: digitale camera, printer en kleurpotloden.