94. Misschien wel de laatste sneeuw...

93. Nog een keertje de ganzen...

Ze vliegen nog steeds!
Dit keer gecombineerd met een uitvouw-zon.
In de vensterbank schijnt het licht erg leuk langs de rand om de zon!
Zo'n simpel ding, zo'n leuk effect...

92. Ganzen.

Winterse wandeling langs de IJssel bij Voorst.
Het was ijskoud, maar leverde toch iets moois op...

*

91. Zo wil ik opstaan...

Zo wil ik opstaan:

Met een zonnestraal

die langzaam

mijn kamer verlicht

en een merel

die mij naar buiten roept,

waar een berk

het spel met schaduwtakken speelt,

terwijl klaver

glinsterend dauw rondstrooit

en het gras me ruisend toespreekt:

'Sta op, sta op, toe...

ik draag je zo graag

door de dag!'

Nog even de volgorde:

Papier vol geplakt met klaverplaatjes en er overheen gerold. Er bleef dus helemaal niets van de afbeeldingen over. Zelfs bij het uitknippen van de zon vergat ik dat hij toch echt ergens vast moet blijven zitten, wil hij kunnen uitklappen. Kortom: het duurde even voor ik op gang kwam.

De tekst was er al, onlangs op een vroege ochtend in mijn brein omhoog gekomen.

De lange strook waar ik op werkte in drieën geknipt en versprongen weer aan elkaar geplakt.

En uiteindelijk met een sjabloon de boel opgelicht en het 'takkenspel' aangebracht. Leuk woord trouwens.
Snap even niet waar de uitdrukking 'takkenwerk' vandaan komt, want dat sjabloneren van die takken was hartstikke leuk werk!
En nu maar wachten op dat voorjaar...

90. Judaspenning 3.

Weer een nieuwe, natte laag over mijn judaspenningwerkstuk gezet. Het blijkt een dag of drie te duren voor zo'n laag opgedroogd is in dat koude atelier. Het is nog een wonder dat de zaadjes niet gaan kiemen, maar aan de andere kant... Ik zou er ook geen zin in hebben in die temperatuur, haha.

Liep bij de Gamma rond en zag daar leuk behang met proefstukjes in bakjes. Zijn natuurlijk niet bedoeld voor niet-behangers, maar ik kon het niet laten. Het behangetje past zo mooi bij het thema dat in me speelt! Welke te kiezen kiezen? Even nauwkeurig bestuderen. Ik bedoel maar, er zijn grenzen, je neemt natuurlijk niet de hele voorraad mee...

Kwam er nog een verkoopster naar mij toe, die vriendelijk vroeg of ik hulp nodig had.

Waarop ik maar tactisch geantwoord heb: 'Ja, je moet soms ergens beginnen he`!'

Deze is het geworden:

Vanmorgen opgestaan met een song van Fleedwood Mac: 'Don't stop thinking about tomorrow'.

De tekst blijft in m'n hoofd hangen.

Ah, natuurlijk! Die moet in het werkstuk, precies passend voor judaspenning, een nat doek en vooral voor mijzelf!

En wat vinden jullie van dat piepkleine bloemetje rechtsonder?

Perfect op z'n plek toch!?!

*

89. Judaspenning deel 2

'Ik laat mijn zaad

vol vertrouwen

in de diepe aarde vallen.

Daar ligt het warm en geborgen.

Zorgeloos wacht het,

gekoesterd en geliefd.

En dan,

op een dag

brengt die zachte omarming

het zaad tot ontkieming.

Zo komt een droom tot bloei.'

Zoals jullie hierboven zien, kreeg ik de behoefte dat zaad van de judaspenning een heel warme plek te geven. Dus begonnen met een groot doek waar ik natte dieprode en bruine lagen op aan het zetten ben. Het duurt lang, want het is koud in m'n atelier en dus droogt de natte verf van geen meter. En het doek is steeds te nat en te druipend om te verplaatsen. Het uiteindelijke resultaat laat dus even op zich wachten. Maar wat is het genieten om het te laten ontstaan en de judaspenning weer aan het woord te laten!

88. Judaspenning

Heb je dat ook wel eens? Dat je met een vraag rondloopt waarop je geen antwoord weet?
Mij helpt het dan om gewoon rond te kijken en te wachten tot ergens mijn oog op valt. Iets wat mijn blik vasthoudt.
Dit keer was dat de judaspenning.

Eigenlijk zou je nu even niet verder moeten lezen. Dat is het leukst.

Welke boodschap heeft de judaspenning voor jou?

Wat vertelt hij aan je? Wat heeft het beeld je te zeggen?

Natuurlijk nog leuker als je het deelt...

Ik zou het erg leuk vinden jullie verhalen te horen.

Ben benieuwd welke verschillende boodschappen die judaspenning in zich heeft.

Mij bracht hij het volgende:

Jacinta Kogelman schreef:
In de winter, wanneer alles in de natuur in de ruststand staat, ervaar je de schoonheid van je innerlijke essentie, je bloemen hebben kunnen bloeien, het zaad heeft zich gevormd voor een nieuwe bloei, nu is het enkel wachten op 't moment dat onherroepelijk weer komt, door niet te forceren, te genieten van wat geweest is en gewaar te zijn bij wat er nu is, vertrouwen op een 'nieuwe zomer' van zaaien, groeien en bloeien....en onderwijl geniet ik van wat ik het afgelopen jaar bereikt heb.

87. Winterwandeling langs de wei. Strolling along the meadow.

Our life goes round and round in circles.

It can be quite a challenge

to find the beauty of each lifetime

whatever season it may be.

*