JOURNALING: BEELDBOEKEN, SCHRIJVEN, TEKENEN, SCHILDEREN EN FOTOGRAFEREN SPEELS GECOMBINEERD.

JOURNALING AND MIXED MEDIA

BLOG VAN CHRISTINE VAN DER BURG


08 januari 2017

136.8 Aarden als een boom.

Kunnen aarden als een boom. 
Stevig staan, jezelf kunnen voeden, jezelf op je plek weten en thuis voelen. 
Wortelen, je diep in de aarde uitstrekken.



Dat vraagt, in deze hectische en individualistische tijd waarin we leven, veel van ons.
 Je moet echt je best doen om je thuis te voelen in de wereld waarin niet alleen het moois,
 maar ook het lelijke binnen handbereik is gekomen.

Het vraagt tijd, aandacht en inzet
 om een plek te vinden waar jij je ge-aard voelt,
 thuis voelt, 
op je plek weet. 

 Genoeg ingangen om je werkstuk mee te vullen.
Deze keer twee verschillende uitwerkingen van het thema.
Eentje voor de schrijvers
en eentje voor de tekenaars.
We beginnen allemaal hetzelfde:


Geef je werkstuk een hoge horizon en zet er een mooi focuspunt op.
Een huis om je thuis te voelen, een mooie boom, een mensfiguur...
Schilder de lucht in kleuren die je aanspreken.


Duik nu eens in een schoenendoos of ga op zoek naar patroonpapier.
Beschilder het met dezelfde tinten als je lucht. 
Lekker laten drogen.


Scheur het droge papier in stukken en plak het in banen op je werkstuk.


Werk het verder uit door te schrijven over de plek waar jij je thuis voelt.
Of teken een boom en vul de vakken tussen de wortels met dingen waarmee jij je voedt.
Met kleurpotlood kun je de kleuren nog wat versterken.


Houd je niet van schrijven?
Wat dacht je ervan om te zentangelen?
Vul je papier met wortels en aardlagen.
Laat ze kriskras over je papier lopen, dwars door de geplakte lagen, dan krijg je de meeste variatie.

Gun jezelf de tijd eens even stil te staan bij dat aarden.
Een mooi thema om het nieuwe jaar mee te beginnen.

Daarmee maken we een goed begin van 2017!
Heel veel succes en groetjes,
Christine

***

De bijdrage van Annemie Hesen:


Aarden,

Je ware thuis bevindt
zich in je geest.
Heb je die eenmaal gevonden
dan kun je je overal thuis voelen.


En de bijdrage van Trees van Rensch:




De bijdrage van Tineke van Rijswijk:


Mijn journal`s hebben me altijd staande gehouden in moeilijke tijden,
 zij helpen me aarden en bij mezelf te blijven.

Anderhalf jaar geleden voelde dat zo….
Ik vond er een heel toepasselijk gedicht van jou bij!

En juist toen ik dacht
dat ik tot bloei zou komen,
trok er een ijzige vlaag door het land
en vertroebelde
mijn gezicht,
zodat ik zoeken moest
naar mijn wortels
om staande te blijven.

 C vd Burg

Warme groet,
Tineke  van Rijswijk 

***

De bijdrage van Els Morsink:


Ik heb alleen de titel als ingang gebruikt.
Geworteld in en beschut door het besef dat ik geliefd ben.
Achtergrond zelf geverfde stof. Groen is een veilige kleur. 

***

De bijdrage van Annet Smorenburg:



21 december 2016

137. Nieuwjaarswensen



Lieve allemaal,


Ik wens jullie hele gezellige feestdagen

met de mensen die je lief zijn

en een open oog voor al het moois

dat ons omringt!

 
'Sta even stil om je te verwonderen...'
 
 

Lieve groet,

Christine


07 december 2016

136.7 Ritmes

De laatste opdracht voor dit jaar. Opdracht 7 van de 13 ingangen die je krijgt.

Ik zag op het gras allerlei blaadjes van de prunusboom liggen.
 Ieder blad weer uniek.
Lekker om even mee te spelen.

En om te tekenen met waskrijt.
Hieronder heb ik met verschillende kleuren gewerkt, zodat jullie kunnen zien wat ik tekende.
Het wit is onzichtbaar, maar het is een lekker ritmisch werk geworden.
Van alles door en boven elkaar.


Nu lekker spelen met dunne verf en veel water.


Nu nog eentje met alleen wit krijt.
 Dat was sowieso de opzet, maar is niet geschikt om te fotograferen.
 Je kunt ook de achterkant van een kaars nemen,
wanneer je geen wasco of oliepastel hebt.


Lekkere herfstkleuren erdoor. Kriskras door de bladeren heen en laten drogen.


Als de verf droog is nog even met kleurpotlood erin werken
en wat tekst toevoegen.

'Herfst, stuur je kleurenpracht
in het hart van mijn bestaan.
Om als een kind verwonderd rond te kunnen kijken,
moest ik eerst vele wegen gaan.'

Nog een voorbeeldje met een heel ander ritme:


'Tijd is geen lijn, maar is een kring:
dezelfde zachte schemering
doet de dag open en weer dicht,
de laatste ster geeft als eerste weer licht.
Soms lijkt het voorjaar terug te komen,
in de oktoberbomen.'

Willem Wilmink

Wat is jouw ritme?
Wat zijn jouw kleuren?
Heel veel plezier met deze speelse opdracht.
groetjes,
Christine

N.B. Geen afstotend materiaal?
Draai de volgorde om. Eerst spelen met kleuren, daarna met een witte fineliner erdoor.
Iets minder verrassend, maar ook een prima ingang.

***

De bijdrage van Jolande:

Met een witte wascopen maakte ik met mijn zelfgemaakte ginkgo biloba stencil een mandala, erg lastig want je ziet bijna niet wat je doet. Daar overheen heb ik ecoline in herfstkleuren geverfd en het is zo leuk als je dan de vormen tevoorschijn ziet komen. Het woord ritmes heb ik rechtsonderaan gestempeld en uiteraard vliegen er ook weer drie vlindertjes op deze pagina.



De bijdrage van Marjo Jurriaans:

Ik had net oliepastels uit mijn vaders atelier gehaald. Daarmee heb ik de bladeren getekend, en toen met verf, kleurpotloden en wasco er overheen. Daarna met potlood geschreven. Daarna op een ander vel een tekst geschreven met witte oliepastel en toen met waterverf erover. Daarna een pagina uit een boek beplakt, Stampin Up dames erop gezet. Deze omtrokken met witte oliepastel, waterverf erover. Dames ingekleurd met blendabilities. Toen op een ander vel waterverf in verschillende tinten gezet en daar stempels van bladeren op gestempeld. Deze met thinlits uitgesneden en toen opgeplakt. Zo had ik opeens drie pagina's.




De bijdrage van Tineke van Rijswijk:


Langzaam vierde ze
het geheim van loslaten en
leunend tegen de winterlucht
begon ze haar wake van vertrouwen
  

( dichter onbekend)

De bijdrage van Trees van Rensch:


Zo teer met zacht fluwelen blaadjes.
Fier rechtop,slechts door de wind gebogen.
Het zwarte hart kloppend van leven.
Wend ze zich naar de zon.
De ranke stengel zet zich scherp,
Weet dat hij eens moet buigen.
Een korte tijd is ze vol leven,
Bloeit in volle pracht.
In de stilte van de natuur,

Sterft de klaproos een zachte dood.


***

En drie bijdrages van Annet Smorenburg:





***

De bijdrage van Annemie Hesen:


Dans met mij van het donker naar het licht.
***


De bijdrage van Else:



Ik vond het een leuke oefening, met een kaars strepen zetten en dan zien dat de verf niet pakt. Ik denk wel dat een krijt langer waterafstotend blijft, met een kaars bleek de lijn niet altijd bestand tegen een hoeveelheid water. 
Maar al met al weer tevreden met het resultaat.
Groet, else











14 november 2016

136.6 Onder je lievelingsboom

Het is weer tijd voor een opdracht van mijn zus, Els Morsink. Deze keer is het een opdracht met verschillende schrijfingangen. Zelf vind ik dat erg leuk, omdat er soms verrassende dingen naar boven komen, die weer heel persoonlijk werk opleveren. Dicht bij jezelf, dus dierbaar...
We beginnen met wat leeswerk om in de stemming te komen. Veel plezier met haar ideeën!

 Onder je lievelingsboom.


'En daar liep hij dan onder de kronen van de loofbomen. De grote bomen kalmeerden hem.
Zijn; niet doen, dacht hij.
Hij zag dat de bomen van de hitte te lijden hadden gehad; er waren al wat bladeren gevallen en die lagen als tovergoud te blinken op het mos. De lange voorbereiding voor de winter was begonnen. De bomen begonnen langzamerhand hun bloedsomloop af te sluiten om te gaan slapen; ze zouden dan alleen maar in hun dromen leven.
Hij kwam bij een open plek, een kaalslag waar men uit respect voor zijn rechte houding en leeftijd één eik had laten staan. Het was warm. Simon deed het jasje van zijn uniform uit en rolde dat op tot een kussen. Hij ging liggen en keek omhoog naar de kroon van de boom die nog donkergroen was en bijna ondoordringbaar. ( Uit Simon, Marianne Frederiksson.)


Kies één van de volgende schrijfingangen. 


* Stel je voor dat je onder een grote boom ligt of zit.   Wat zie je? Wat hoor je? 
  
* Vlak bij je zit een  verteller. Waar zou je graag een verhaal over horen?
* Ga naar buiten, zoek een mooie boom. Welke herinnering komt in je op? Welke gevoelens?

* Heeft het wandelen door het bos je al eens getroost of opgepept?

* Welk dier zou je graag bij die boom tegenkomen? Wat heeft het te vertellen?

Maak het niet te ingewikkeld. Alleen de eerste zinnen van een verhaal zijn ook oké.
Zij vormen de basis voor je werkstuk.




Zoek een afbeelding van een boom waar je graag onder zou willen zitten.
Kleur de ondergrond in een bijpassende kleur.
Ik schrijf mijn verhaal op de achterkant van deze Indianenkaart van Susan Boulet.
Maak een envelopje waar je tekst in past en versier het op jouw manier.
Je kunt natuurlijk ook een kant en klaar envelopje bewerken.






Versier de envelop bijvoorbeeld met gedroogde bladeren of ander materiaal. 
Ik heb hem versierd met stof en grappig garen.

Zoek er dingen bij die passen bij je verhaal en maak een collage.
Mijn boom is de beuk, schitterend in voor- en najaar.




Ik had afbeeldingen van beukenzaadjes gevonden, maar het werd toch een beetje saai.
Uiteindelijk heb ik vogelveertjes en gouden blaadjes toegevoegd 
en ben nu tevreden over het eindresultaat.





Allemaal succes met jullie verhalen en veel inspiratie gewenst.
Tot slot nog even een grapje van Loesje.
Groetjes!
Els



***

De bijdrage van Christine:


Ik heb eerst een kriskras-collage geplakt en toen er met potlood
 twee engelen en wat bomen in getekend.
 De omgeving met gesso licht gemaakt zodat ze zichtbaar werden
 en kleurrijk tevoorschijn kwamen.
De engelen onder mijn lievelingsboom zeggen me te genieten van het hele kleine om me heen.
In het envelopje zit een eekhoorntje met de engelentekst.


De bijdrage van Tineke van Rijswijk:


Mijn verhaal gaat over een oude appelboom, die me rust en kracht geeft.
En me leert meebewegen met de natuur.
Over een uil, waar ik op m`n wandelingetje langs kom.
Als ze thuis is knikt ze me bemoedigend toe, alsof ze zeggen wil; ` Het komt goed! `
En over mijn Godin Cerridwen, die me herinnert vooral zelf in de ketel te blijven roeren.
En me over te geven aan de stroming van het leven.
  
De blaadjes zijn van de appel boom uit de tuin, ze dwarrelden voor m`n voeten…
De tekst heb ik in het envelopje gedaan met de afbeelding van godin Cerridwen.

Ik heb er met veel plezier aan gewerkt, en ik werd er heel blij van.


Warme groet, 

Tineke van Rijswijk 


De bijdrage van Rian Preuter:



Eerst had ik geen enkel idee hoe ik dit aan zou pakken.

Tot dat de volgende tekst in me opkwam: "en even raakt de eeuwigheid de mensen in hun tijd". 
Dit komt uit het kerstoratorium "Als appelbloesem in de winter" van Marijke de Bruijne. 
De muur die veel mensen om zich heen hebben van niet meer bereikbaar zijn op de "gewone" manier. 

"Levend achter muren van......
Online-zijn....media....digitale netwerken....agenda...enz....
Verdwijnt ons eigenlijke 
MENS-ZIJN!"

Het maakt leven zo koud en leeg....
Dus koos ik voor de appelboom. Prachtige bloesem en  boomvorm met uiteindelijk appels en taart! 


***

Zo in mijn boomhut verlies ik mij in dromen.
Van sprookjes uit de jaren die vervlogen.
Terwijl de nevels het vertrek doorstromen.

In het envelopje een gedichtje.
Groetjes Trees van Rensch:



***
De bijdrage van Jolande:


Ik heb zelfgemaakte foto's gebruikt en op het briefje in het envelopje staat het volgende:

"Zo'n beetje in onze achtertuin begint het uitgestrekte Meerdaalwoud.
De lokale kunstenaar Ad Wouters heeft van stammen van afgestorven eiken schitterende beeldhouwwerken gemaakt, die langs het Pad van Ad staan; een route van 25 kilometer door het bos.

Mijn lievelingsboom is een Amerikaanse eik die door de bliksem is getroffen en waar Ad toen een vleermuis in heeft gemaakt. "



***

De bijdrage van Marjo Jurriaans:

Ik had eerst een kleurplaat van een boom gevonden, maar die werd niet mooi. Toen heb ik zelf een boom getekend op een dylusionachtergrond. Een kleurplaat van een vrouw van internet afgehaald en deze ingekleurd met copics.
Gisteren was ik in het atelier van mijn vader en heb ik zijn acrylverf en kwasten mee genomen. Mijn vader is helaas op 2 november 2016 overleden. Ik wil nu dus gaan proberen om meer acrylverf te gebruiken. De kleine envelopjes heb ik gemaakt door een envelop thinlit van Stampin Up te gebruiken op een papiertje dat ik heb bestreken met acrylverf. In de envelopjes een klein briefje naar mijn vader.

***

De bijdrage van Annet Smorenburg:



Onder de grote boom
Zie de blauwe lucht
De blaadjes die er nog zijn ritselen
De rest is al gevallen
Daardoor zie je de takken goed
Ze reiken alle kanten op,maar zijn ook verbonden

Het zijn oude eiken
Wel honderd jaar oud
Zomaar een laantje geschiedenis
In een moderne (nou ja al wel 40 jaar oude) wijk.

De oude eiken winnen
Wat zouden die bomen veel kunnen vertellen.

***
Ook deze is van Annet:



als ik deze boom was dan woonde ik aan een prachtig weggetje 
op Terschelling
als ik deze boom was dan was ik een rots in de branding
als ik deze boom was dan was ik een doorzetter
als ik deze boom was dan stond ik midden in de bloemen
als ik deze boom was dan reikte ik tot in de hemel
als ik deze boom was dan stond ik stevig
als ik deze boom was dan was ik gehavend
als ik deze boom was dan gaf ik beschutting
als ik deze boom was dan zag ik vaste gasten ieder jaar een jaartje ouder worden
als ik deze boom was dan werd ik rimpelig
als ik deze boom was dan weerstond ik weer en wind
als ik deze boom was dan kwamen vogels me gedag zeggen
als ik deze boom was stopten mensen om me te tekenen
als ik deze boom was dan stopten mensen om me te fotograferen
als ik deze boom was dan voelde ik me kwetsbaar
als ik deze boom was dan was ik open
als ik deze boom was dan had ik duistere plekken
als ik deze boom was dan genoot ik van de zon
als ik deze boom was speelde de wind in mijn haren
als ik deze boom was dan had ik een bult in mijn lijf
als ik deze boom was kwamen beestjes me bezoeken
als ik deze boom was had ik het in de winter koud
als ik deze boom was had ik een prachtig uitzicht
als is deze boom was werd ik steeds schever
als ik deze boom was voelde ik me oud
als ik deze boom was werd ik een herinnering
als ik deze boom was woonde ik aan een prachtig weggetje 
op Terschelling

***

De bijdrage van Annemie Hesen:


Stilte
Soms is stilte taal,
is stilte een verhaal.
Innerlijk uitgelegd
vertelt dat
stilte tussen mensen
eigenlijk
alles zegt.












08 november 2016

136.5 Mijn gedachten vliegen als bladeren door de lucht.


Hebben jullie dat ook?
Die voortgaande stroom gedachtes in je hoofd?
Sommige interessant en belangrijk,
anderen vol automatismen en herhalingen.
Ik heb de 'uit'-knop nog niet gevonden. Nou ja, een enkele keer als ik een meditatiepoging doe.
Maar meestal gaat het ook dan gewoon door en kijk ik toe. Dat is al heel wat. Toe kunnen kijken.
Niet altijd geloven wat je denkt.
Laat ze maar gaan...

Ga eens op zoek naar de afbeelding van een vrouw met een lekker ruim kapsel.
Lekker veel haar om vol te plakken met al die gedachtes in de vorm van bladeren.
Op pinterest vind je duizenden portretten onder de zoekwoorden 'vrouw', 'portret', en 'kunst'.


Zoek een achtergrond van hobby-papier, die in  kleur mooi aansluit
en plak je portret erop.


Te weinig haar naar je zin?
De achtergrond te druk?
Borstel met een oude kwast en acrylverf over de ondergrond en het kapsel en maak het naar je zin.
Ik heb de muts van de vrouw in rode lokken veranderd.


Zoek in je voorraad bladeren naar mooie exemplaren en lijm ze in het kapsel.


Werk je kunstwerk nog wat verder uit met teksten, lijntjes, wat dan ook...


Geen gedroogde bladeren?
Tekenen kan ook.
Hieronder een collage met allerlei materiaal.
Gebruik je fantasie en laat het stromen op je papier.
Veel plezier!


'Begin met liefhebben wat er is,
wat het ook is,
het hoeft niet weg,
omarm het.'

Groetjes,
Christine

***

De bijdrage van Trees van Rensch:



en van Els Morsink:


Na de letters ging het voor mij dit keer wat makkelijker.
Een bedachtzame vrouw gevonden.
Een wervelende achtergrond.
Transparante blaadjes als gedachten. 


De bijdrage van Tineke van Rijswijk:



Gedachten zwerven door mijn hoofd
Ik laat ze los
Laat ze dwarrelen
Zoals een boom haar blad loslaat
En laat dwarrelen op de wind


En van Else:



De bijdrage van Jolande:

Voor les 5 heb ik het alleen bij de lucht en bladeren gehouden én uiteraard de 3 vlindertjes.
De bladeren en vlindertjes heb ik gestempeld op gebruikte baby wipes
 en daarna uitgeknipt en opgeplakt.



Annet Smorenburg knipte blaadjes uit kaartjes met positieve uitspraken:


Ook deze is van Annet:




De bijdrage van Marjo Jurriaans:
Toen ik de opdracht zag moest ik gelijk aan deze foto denken.
 Het is een foto van mezelf die ik heb bewerkt.
 In plaats van bladeren heb ik vrolijke vlinders genomen. 
De achtergrond heb ik gemaakt met 1 van mijn favoriete materialen, dylusionssprays en sheets.

Groetjes Marjo 



De bijdrage van Joke van Daalen:



En de bijdrage van Annemie Hesen:


'Gedachten dwarrelen als bladeren door mijn hoofd.
Ik stuur ze naar mijn hart.
In mijn hart laat ik ze los.
De wereld in.'

De bijdrage van Else:



***